Er gebeurt nu echt iets met me…

Een beetje angstig voor paarden, maar wel nieuwsgierig naar wat paardencoaching voor haar zou kunnen betekenen. Zo maakten we de afspraak. Later gaf ze aan al heel wat therapieën gevolgd te hebben. Voor haar hielden die sessies in dat ze goed kon praten en de gesprekken zo door haar gestuurd konden worden in de gewenste richting.
Wat onwennig maakte ze kennis met het paard, want deze was van dichtbij toch wel groter dan verwacht. Ze is vooral gewend dingen in haar hoofd een plek te geven, noem het wegstoppen, om maar door te kunnen. Om maar aan anderen te kunnen laten zien dat het goed gaat. Haar gevoel? Tsja, daar kun je toch niet te lang bij stilstaan?
Tijdens de coachsessie laat ik haar weten wat het paard laat zien en ik merk dat het binnenkomt. Langzaam komen mens en dier in contact en durft mijn coachee te voelen wat al zo lang is weggestopt. Het paard geeft haar de steun waar ze zo`n behoefte aan heeft.
Er is iets in beweging gezet, ze zegt later ook dat het zo fijn was om verder te kunnen kijken en voelen dan wat er enkel in je hoofd omgaat. Er zijn tranen gevloeid maar het gevoel dat ze had na afronden van de eerste sessie was zo waardevol. “Er gebeurt nu echt iets met me”…

Reageer